بنام خدا

یادگیری مهمترین اقدامی است که از آغاز تا پایان زندگی بشر تداوم دارد و هیچ موجودی به اندازه انسان قادر نیست برای مدت طولانی و پیرامون موضوعات گوناگون –متنوع و پیچیده به یادگیری بپردازد از این روست که می گوییم

یادگیری همیشگی است.

هر چه به درون انسان می نگریم می بینیم هیچگاه نمی تواند خارج از شرط یادگیری به زندگی ادامه دهد پس با همین ویژگی خاص بوده  که بشریت توانسته طی هزاران سال به دامنه اطلاعات خود افزوده وهر روز از روز قبل جلوتر قرار گیرد تا حدی که انسان امروز به اوج اقتدار و توانایی در تمامی زمینه ها دست یافته است در حالی که هیچیک از موجودات زنده دیگر از نظر توانایی و دانایی؛ یک اپسیلون از اجداد و پدران خود در هزاران سال قبل از این جلوتر نیستند. تردیدی وجود ندارد که با این سرعتی که انسان در رشد علمی و تمامی بسترهای وابسته به آن به پیش می رود ؛در یکصد سال آینده و هزار سال دیگر            قابل شناسایی نخواهد بود کما اینکه انسان امروز(از نظر علمی و تکنولوژی ) برای انسان ۱۰۰ سال قبل قابل تصور و شناسایی        نمی باشد.

پس خیال خود را راحت کنیم که برای هیچ انسانی یادگیری توقف پذیر نیست بلکه دائمی ومستمر می باشد.

البته بین کسانی که به یادگیری توجه نموده و برای زندگی خود پروسه ای را تحت عنوان یادگیری تعریف کرده اند با کسانی که یادگیری را نمی شناسند یا به آن اهمیتی نمی دهند تفاوت بسیاری وجود دارد .دسته اول کسانی هستند که در مقاطع گوناگون زندگی به گونه شگفت انگیزی تغییر کرده –میدان فکری انها توسعه یافته واز رشد قابل ملاحظه ای برخوردار شده اند اما دسته دوم کسانی هستند که چون هدف خاصی را تعقیب نکرده اند به مقصد خاصی هم نرسیده اند.

شما درکدام گروه و دسته قرار می گیرید؟آیا برای یادگیری خود تعریف و برنامه ای دارید؟

آیا می دانید که آنچه می دانید به زودی تحلیل رفته و کاهش می یابد و کم کم از ارزش  اعتبار هم ساقط می شود؟

آیا می دانید باید بسوی آینده حرکت کنیم و روز به روز به دانش خود بیافزاییم به گونه ای که از علوم و مهارتهای روز برخوردار شویم؟